Het Vlaamse Durfpunt is gespecialiseerd in de behandeling van angst en dwang met intensieve exposuretherapie of blootstelling. Medeoprichter Kris Martens werkt als behandelaar voor Durfpunt in de regio Belgisch Limburg (BE). ‘Het is heel boeiend en creatief om mensen met oefeningen in exposure vooruit te helpen'.
Waarom ben je met exposure gaan werken?
‘Ik was altijd een generalist en behandelde jongvolwassenen in zowel een ambulante als een residentiële zorgsetting. Dat werk knaagde soms aan me, ik wilde me ergens in kunnen verdiepen. Op de KU Leuven kwam ik samen met mijn toenmalige bureaugenoot Professor Sara Scheveneels op het idee om de intensieve exposure-toepassingen die destijds in Nederland opkwamen ook in België te gaan toepassen. Dat viel toen samen met dat ik aan de KU de kans kreeg om een nieuwe permanente opleiding voor exposuretherapie te helpen uitwerken en coördineren, een idee van Professor Dirk Hermans. En zo raakte ik stapsgewijs overtuigd van het belang van exposure. Annemarie Van Engeland, een derde collega die als enige van ons drieën voltijds bij Durfpunt werkt, raakte ook bij onze plannen betrokken en zij heeft uiteindelijk de kar getrokken. Sinds twee jaar combineer ik mijn werk bij Durfpunt met een deeltijdbaan aan de KU Leuven, waar ik als plaatsvervanger doceer, masterthesissen begeleid en waar ik de beroepsopleiding voor exposuretherapie coördineer.’
Waardoor raakte je overtuigd van het belang van exposure?
‘Laat ik beginnen te zeggen dat cognitieve therapie – gesprekken voeren, analyseren – mij beter ligt; exposure voelt voor mij nog steeds spannend in sommige oefeningen met blootstelling. Het is in eerste instantie vooral de onderzoeksliteratuur geweest waardoor ik ervan overtuigd raakte dat exposure werkt. Ik voelde me dan ook een beetje betrapt toen ik in artikelen las dat exposure in de praktijk nog te
