Klinisch psycholoog Tom Van Daele onderzoekt de rol van technologie in de ggz. Hij volgt de razendsnelle opkomst van AI met zowel nieuwsgierigheid als behoedzaamheid. Een gesprek over de mogelijkheden én de grenzen van AI binnen de ggz.
Je bent coördinator van de onderzoekslijn Psychologie en technologie aan de Thomas More-hogeschool, honorary professor aan Queen’s University Belfast en research fellow aan de KU Leuven. AI in de ggz is actueler dan ooit, maar je belangstelling voor technologie in de zorg gaat verder terug.
‘Dat klopt, ik hou me hier inmiddels al vijftien jaar mee bezig. Het begon met onderzoek naar het gebruik van apps en websites in de ggz en later ben ik me gaan richten op zo ongeveer elke technologievorm die kan bijdragen aan zorg – van apps en online tools tot virtual reality. Technologie vormt de rode draad in mijn werk.
Mijn onderzoek richt zich vooral op de vertaalslag van theorie naar praktijk en beleid: hoe maak je van theoretische mogelijkheden iets dat ook echt werkt voor clinici? De kloof tussen basisonderzoek en praktijkgericht onderzoek is groot; het zijn twee fundamenteel verschillende werelden.’
AI verandert speelveld ggz
Tijdens corona moest die kloof opeens worden overbrugd: ideeën die al jaren op papier stonden, moesten ineens in de praktijk worden gebracht. Hoe heb je die periode ervaren?
‘Het was een verwarrende periode. De tien jaar ervoor probeerde ik vooral doordacht technologiegebruik te stimuleren; niet als evangelist, maar vanuit de overtuiging dat technologie, mits op het juiste moment ingezet, een significante meerwaarde voor de zorg kan hebben.
En toen kwam de pandemie: in twee weken tijd moest iedereen online, vooral via beeldbellen. Dat was zeker handig – het bespaarde mensen reistijd en maakte de
