In deze Zweedse feasbility trial1 is onderzocht of een op maat gemaakte digitale zelfhulpinterventie ook zonder wekelijkse begeleiding goed uitvoerbaar is. In totaal werden 124 volwassenen met ten minste milde angst- of depressieve klachten gerandomiseerd verdeeld over een achtweeks programma met of zonder schriftelijke begeleiding van een behandelaar. Beide groepen volgden dezelfde inhoud: eerst drie transdiagnostische weken met onder meer gedragsactivatie, cognitieve herstructurering en probleemoplossing, gevolgd door een individueel gekozen module, bijvoorbeeld een interventie gericht op depressie, sociale angst of slapeloosheid. De meeste deelnemers kozen voor de depressiemodule. De interventie werd in beide vormen als goed ervaren en de betrokkenheid was hoog. De meeste deelnemers gebruikten het programma wekelijks en ongeveer twee derde voltooide minstens drie van de vijf modules. De groep die begeleiding kreeg was over het algemeen tevredener over de behandeling dan de zelfhulpgroep zonder begeleiding. Opvallend was dat de uitkomsten op angst- en depressiesymptomen in beide groepen sterk verbeterden. De effectgroottes waren groot en vergelijkbaar tussen de condities. Ook het dagelijks functioneren verbeterde in beide groepen. Daar stond tegenover dat begeleiding duidelijk meer behandeltijd kostte: gemiddeld circa 66 minuten per deelnemer, tegenover 36 minuten in de zelfhulpgroep. De auteurs concluderen dat deze korte, op maat gemaakte digitale interventie haalbaar en veelbelovend is, zowel met als zonder begeleiding. Omdat de studie vooral was opgezet als haalbaarheidsonderzoek en uitval, vooral in de zelfhulpgroep, relatief hoog was, kunnen nog geen definitieve uitspraken worden gedaan over de meerwaarde van begeleiding. Wel suggereren de bevindingen dat digitale zelfhulp een manier kan zijn om mensen met angst- en depressieve klachten vroegtijdig te bereiken.
