Moeten we kunnen autorijden als Max Verstappen om onszelf een goede chauffeur te kunnen noemen? Gelukkig niet.
De uitzonderlijke rijkwaliteiten van Max zijn slechts in zeldzame gevallen vereist. De meeste verkeersituaties vragen om een gewoon rijbewijs. Zelfs mensen zonder rijbewijs komen soepel door het verkeer, mits er een rijinstructeur naast hen zit. Met een beetje begeleiding komt elke chauffeur een heel eind. Het verkeer wordt daar niet onveilig van.
Er bestaat een begrip als ‘goed genoeg’. Dit besef is helaas niet doorgedrongen tot de opleiding voor psychologen. De eisen waaraan een psycholoog in spe moet voldoen, worden hoger en hoger, certificaat na certificaat, zonder dat de resultaten van psychotherapie significant verbeteren. Het lijkt alsof alle studenten een therapeutische Max Verstappen moeten worden.
Veel behandelingen zijn standaard, gemakkelijk uit te voeren door therapeuten met een gemiddelde opleiding, zeker wanneer zij supervisie krijgen van een ervaren collega.
Als je met een taxi naar Schiphol wilt, is heb je geen chauffeur als Max Verstappen nodig. Zelfs mijn zoon, die geen rijbewijs heeft, zou je naar het vliegveld kunnen brengen, mits er een rijinstructeur naast hem zit.
Er is sowieso nooit een verband aangetoond tussen opleiding en het resultaat van therapie. Over het alom gehanteerde opleidingsmodel CanMed is veel goeds te zeggen. Er is echter ook geen onderzoek waaruit blijkt dat therapeuten die hiermee opgeleid zijn tot betere resultaten komen. Conclusie? Misschien moeten we minder hoge eisen stellen aan de opleidingen, een onsje eraf.
Misschien moeten we minder hoge eisen stellen aan de opleidingen, een onsje eraf
Als we meer resultaat willen boeken in onze behandelingen, is het verstandig om minder geld, tijd en energie te besteden aan certificeringen en meer aan de dingen waarvan is aangetoond dat ze effect hebben op het resultaat van de therapie, het verkorten van de wachtlijsten bijvoorbeeld.
In 2018 concludeerden onderzoekers Clark e.a. in het gerenommeerde tijdschrift The Lancet dat de tijd die een patiënt moet wachten voordat hij in therapie komt negatief correleert met het resultaat van de therapie. Op een congres bekende onderzoeker Clark dat zijn jarenlange inspanning om de kwaliteit van therapie te verbeteren een vergissing was. Hij had zich beter kunnen inzetten voor de beschikbaarheid van therapie, zei hij.
Laten we zorgen voor meer taxi’s, in plaats van iedereen op te willen leiden tot een F1 coureur.
Michel Reinders
is klinisch psycholoog bij Expertise Centrum Psychosomatiek GGZinGeest, Amstelveen. Meer columns op www.Michel-Reinders.nl
