Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Psychotherapeut Pim van Dun: ‘Psychodrama heeft een hele heilzame uitwerking’

Premium

De ene therapie is in beginsel niet beter dan de andere, zegt psychotherapeut Pim van Dun. Zelf is hij verknocht aan psychodrama. In zijn praktijk in Zegveld demonstreert Van Dun met aanstekelijk enthousiasme hoe hij daarbij te werk gaat.

https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs41480-022-0868-x/MediaObjects/41480_2022_868_Fig1_HTML.jpg
Hoe ga je te werk?
‘Ik kan hiervoor heel lang vertellen over de grondbeginselen van psychodrama, maar dit kan ik nog veel beter uitleggen aan de hand van een concreet voorbeeld. Ik werk veel met groepen en tijdens een van die groepsbijeenkomsten zei een cliënte: “Ik heb één specifiek beeld van vroeger in mijn hoofd; een indringend, naar beeld dat me blijft bezighouden.” Ze vertelde het volgende: “Als driejarig meisje zit ik in mijn slaapkamer terwijl mijn moeder in de deuropening staat. Ik ben bang, want ik zie dat ze weer boos op mij is.” Nadat de groep had besloten dat dit die dag het thema voor het psychodrama zou worden, vroeg ik de vrouw – die wij in psychodramatermen ‘de protagonist’ noemen – om een groepslid uit te nodigen om het driejarige meisje te spelen, waarna de cliënte zelf achter haar zou gaan staan om haar die rol in te kunnen spreken. Daarna koos de cliënte iemand uit de groep die de rol van haar moeder zou vertolken, de antagonist. Die antagonist plaatste ze in de deuropening. Toen kon het drama zich ontrollen.’
Wanneer kwam je in aanraking met deze therapievorm?
‘Dat was in de jaren tachtig, toen ik voor het eerst kennismaakte met de werkwijze van de Belgische theoloog, psycholoog, filosoof en psychodramatherapeut Ferdinand Cuvelier (1932-2017). Zijn uitgangspunt was dat veel psychiatrische patiënten worstelen met traumatische ervaringen uit een dichtbij of ver verleden. Om met dat verleden te kunnen leven, hebben zij het verdriet, de woede, de onmacht en de schaamte die met die ervaringen gepaard gingen, ver weg gestopt. Maar met dat wegstoppen, hebben zij zich vaak ook afgesloten voor hun creativiteit en hun oorspronkelijkheid en dat maakt mensen ongelukkig. Het doel van veel vormen van psychotherapie is om cliënten daar weer toegang toe te geven, maar psychodrama doet dat volgens Cuvelier op een heel effectieve manier. In psychodrama wordt het verhaal dat mensen van hun traumatische ervaringen hebben gemaakt nagespeeld. Dat biedt inzicht in hun ervaringen en bovendien krijgt het verhaal daarmee vaak een andere, gunstigere afloop waardoor het verleden voor veel cliënten gemakkelijker verteerbaar wordt.’
Was dat voor jou destijds
Premium

Wil je dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in