U bent inmiddels met pensioen, maar nog altijd actief in het vakgebied. Hoe ziet uw werk er tegenwoordig uit?
‘Officieel ben ik met pensioen, maar ik werk nog steeds vrij veel, alleen niet meer op de universiteit zelf. Ik doe het meeste vanuit huis. Ik ben nog betrokken bij een groot onderzoeksproject, ik ben directeur van een WHO Collaborating Center en ik ben editor van Journal of Consulting and Clinical Psychology. Daarnaast ben ik associate editor van een aantal andere tijdschriften. Ik ben ook voorzitter van de commissie van de American Psychological Association die een nieuwe versie van de richtlijnen voor de behandeling van depressie ontwikkelt. Kort gezegd: ik doe nog steeds van alles, maar alleen de dingen die ik leuk vind. Dat is eigenlijk een ideale situatie.’
Hoe bent u destijds in de psychologie terechtgekomen?
‘Ik kom oorspronkelijk uit Zuid-Limburg. Daar ben ik opgegroeid, maar ik ben op mijn negentiende vertrokken en eigenlijk nooit meer teruggegaan. In Utrecht ben ik psychologie gaan studeren.
Toen ik klaar was met mijn studie zat Nederland midden in een economische crisis. Er was nauwelijks werk. Ik ben bijna een jaar werkloos geweest en daarna had ik een aantal tijdelijke banen. Uiteindelijk ben ik preventiewerker geworden in de ggz.
Ik heb ongeveer twaalf jaar in de geestelijke gezondheidszorg gewerkt, daarna acht jaar bij het Trimbos-instituut, en in 2004 ben ik hoogleraar klinische psychologie geworden aan de Vrije Universiteit. Dat heb ik gedaan tot mijn pensioen in 2023.’
