Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Down Under: ‘ik was een bruut’

Premium

In mijn werk kom ik veel kinderen tegen die geen contact meer hebben met een van hun ouders, meestal de vader. Die is ‘uit beeld’, wordt er dan gezegd. Het gevaar hiervan is dat kinderen die missende ouder gaan idealiseren of demoniseren, en dat er een scheefgroei ontstaat in hun ontwikkeling. Ook leren ze dan ook niet geleidelijk omgaan met eventuele moeilijke gedragingen van die ouder.

Daarom wil ik altijd kennismaken met een ouder die ‘uit beeld’ is – mits dat geen onveilige situatie met zich meebrengt voor het kind – ook al is dat vaak moeilijk voor de andere ouder. Als ik me door de aanvankelijke weerstand en weigering van de moeders en (gezins)voogden heb geworsteld, blijkt de verloren ouder meestal niet zo ver uit beeld en vaak zijn het ontroerende en bijzondere kennismakingen.

Zo ook met de vader van de negenjarige Fien, die zij sinds haar derde jaar niet meer had gezien. ‘Drugsverslaafd, agressief, in wapenhandel en regelmatig gedetineerd’ stond in het rapport van jeugdzorg. Hij zou zijn dochter graag willen zien, maar rustig aan, hij wilde niets afdwingen. Moeder was echter faliekant tegen. Ik besloot om eerst zelf met de vader kennis te maken, ook om in te schatten in hoeverre hij zich zou kunnen verplaatsen in zijn dochter.

Via oma, en met behulp van facebook, legde ik het eerste contact. Ik ontmoette een gespierde, gebruinde en gezond ogende man. Hij had zijn leven gebeterd, vertelde hij, door gezond te eten en te sporten. Hij was al vier jaar clean en werkte bij een sociale werkplaats. Na de laatste keer dat hij zijn ex met een tafelpoot had mishandeld, had haar familie hem in elkaar geslagen. Kort daarna ging hij de bak in. Hij had veel spijt betuigd van het geweld tegen zijn ex, maar zij had hem nooit meer te woord willen staan. Toch wilde hij nu graag het contact met zijn dochter opbouwen. ‘Ik kan het niet meer terugdraaien’, zei hij, ‘maar ik heb mijn vader nooit gekend en dat verdriet wil ik mijn dochter besparen.’

Ik stelde hem voor om een brief te sturen naar zijn ex, maar dat vond hij geen goed idee. Hij vertelde dat hij niet kon lezen en schrijven. ‘Maar wat zou je haar willen zeggen dan?’, vroeg ik terwijl ik pen en papier pakte. Hij begon: ‘Schrijf maar op: ik was een bruut’,

Premium

Wil je dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in