Neem eenzaamheid op in de DSM-5

Eenzaamheid onder kinderen en jongeren is een ernstig onderschat en onderbelicht probleem. Zo krijgt eenzaamheid onder ouderen veel meer aandacht, terwijl de negatieve gevolgen voor jeugdigen nog groter kunnen zijn. Eenzaamheid kan jeugdigen namelijk ernstig schaden in hun ontwikkeling.Emeritus hoogleraar Jan van der Ploeg, auteur van Eenzaamheid bij jeugdigen, pleit ervoor om eenzaamheid op te nemen in de DSM-5.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Volgens de meest gangbare definitie is eenzaamheid een emotionele reactie die optreedt als er een kloof gaapt tussen de elementaire behoefte aan verbondenheid met anderen en de werkelijke binding met anderen. Verhelderend is hier het veel gemaakte onderscheid tussen sociale en emotionele eenzaamheid. Bij sociale eenzaamheid gaan jeugdigen eronder gebukt dat er geen mensen zijn met wie zij zich verbonden voelen, of met wie zij hun gevoelens kunnen delen. Emotionele eenzaamheid – ook wel omschreven als psychische en intrapersoonlijke eenzaamheid – geeft de subjectieve beleving van eenzaamheid weer. De emoties die daarbij optreden, lopen uiteen van verdriet tot angst, en

0
3

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.