Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Nostalgie

Nostalgie
Premium
Na maanden zomerweer is de herfst aangebroken: het waait en regent onafgebroken. Naar de expositie die ik vanmiddag surveilleer komen maar weinig mensen. Ik breng mijn middag door met een vrijwilliger van cultuurcentrum de Stompe Toren in Spaarnwoude, het recreatiegebied tussen Haarlem en Amsterdam. Het is een juweeltje, omgeven door groen en boerderijen. Van de kerk wordt sinds 1063 vermelding gemaakt. Sindsdien heeft het gebouwtje vele transformaties doorgemaakt als gevolg van oorlog, brand en verwaarlozing. De originele muur staat nog en deze stut nu het cultureel centrum. Er wordt met regelmaat kunst vertoond en men kan er trouwen.
Zowel de vrijwilligster als enkele bezoekers halen er deze middag herinneringen op, allen hebben wortels in de regio. Ze herkennen de familienamen, weten wie met wie is getrouwd en welke arbeid door wie is verricht. Mijn metgezellin kent de buurt op haar duimpje en investeert er in haar sociale contacten; voor de buurtjes doet ze boodschappen en ze vergeet geen enkele verjaardag. Ik hoor wie er allemaal is komen te overlijden, en hoe een afscheidsfeest bij een euthanasie door de familie is opgeblazen – de familie was het er niet mee eens. Kortom, het is een plek waar lokale verhalen samenkomen.
Het is ook de laatste dag dat mensen afscheid nemen van Queen Elizabeth, en daarvoor geduldig in een kilometerslange rij staan. Zij nemen afscheid van een tijd die niet meer terugkomt; de sleutelhouder is niet meer. Zo is ’t leven, zegt mijn gezelschap.

Terwijl ik naar het kerkje loop,

Premium

Wil je dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in