Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Terug naar het verleden voor een betere toekomst

Premium

Het is begin februari als ik met Benjamin en zijn moeder plaatsneem op de bank naast de Kerstboom. De verdorde takken staan voor mij symbool voor het stilstaande huishouden waar Jeugdbescherming zich zo’n zorgen om maakt. Rondom de bank ligt de vloer vol met boeken, tijdschriften, beeldjes en speelgoed en stof. Het kleine plastic speelgoedwinkeltje doet vermoeden dat er jonge kinderen wonen, maar Benjamin is toch al dertien jaar oud.

Ik voel de neiging om moeder te enthousiasmeren voor een grondige schoonmaak en opruiming van het huis, maar voorzie dat ik dan heel snel mijn kansen bij haar verspeel. En dat wil ik niet, want dan help ik Benjamin geen stap vooruit. Aansluiten bij het tempo van het gezin is moeilijk als je een kind in zo’n slechte omgeving ziet opgroeien. Voor Benjamin wil ik mijn uiterste best doen om zijn moeder zo goed mogelijk te begrijpen. Doe ik dat niet dan kan ik aansluiten in de rij van deurgewezen hulpverleners die dit gezin al heeft sinds Benjamin zijn achtste levensjaar.

Voorzichtig ga ik met moeder het gesprek aan over wat de ‘FIT-analyse’ is. Moeder geeft aan dat haar energieniveau aan het eind van de werkdag minimaal is en dat haar depressieve gevoelens het schoonmaakwerk in de weg staan. Ook kan ze moeilijk afscheid nemen van spullen uit een voor haar ‘betere tijd’. Benjamin zelf heeft geen taken in huis en er is geen ondersteunend netwerk.

Een aantal dagen later zit ik weer met moeder op de bank, waarbij ik let op de eetgewoonten van het gezin. De anders zo rustige Benjamin wil overduidelijk actief deelnemen aan het gesprek, door te vertellen dat hij vorige week bij een vriendje thuis bonen heeft gegeten; hij snapt niet waarom hij thuis nooit groenten eet. Moeder moet lachen en kijkt mij begripzoekend aan: ‘Ik kan wel groente maken, maar dat lust hij toch niet! Lieverd, ik besteed het geld toch liever aan iets dat je lekker vindt en opeet?!’ Mijn oren klapperen van deze omgekeerde wereld waarin een kind zijn moeder moet overtuigen om groente te eten en zijn moeder zich erbij neerlegt dat haar kind zonder groente opgroeit.

Als ik een week later weer met moeder zit, proberen we wederom te kijken of we de ‘FIT-analyse’ van de eetgewoonten goed in beeld hebben. Moeder begint te huilen als zij me vertelt dat alles samenhangt met het

Premium

Wil je dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in