Equitherapie is een ervarings- en lichaamsgerichte behandeling waarbij paarden als co-therapeut worden ingezet. Dit artikel beschrijft het gefaseerde behandeltraject van Mila, een casus die illustreert hoe equitherapie kan bijdragen aan een herstelproces bij een cliënt met complex trauma.
‘De therapie is intens en soms uitputtend en toch vind ik het ook ongelooflijk mooi en hoopvol. Want ik kan me niet verstoppen voor het paard. Het paard voelt feilloos wat er speelt, ook als ik het zelf nog niet doorheb. Juist op die manier helpt het mij én jou (als therapeut) om te vertalen wat ik van binnen ervaar, wat ik al die tijd onderdruk en verberg, vaak zonder het zelf te beseffen. Hoe heftig het ook is: ik weet dat dit voor mij de enige weg naar herstel is.’
Mila is een 24-jarige vrouw met een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en een voorgeschiedenis van vroegkinderlijk trauma, waaronder langdurige mishandeling en emotionele verwaarlozing. Ze ervaart ernstige dissociatieve klachten, somberheid en moeite met het reguleren van emoties. Eerdere behandelingen, die vooral gericht waren op gesprekstherapie en cognitieve technieken, waren ontoereikend en hadden een averechts effect; haar klachten verergerden, crisismomenten namen toe.
Equitherapie
In de reguliere geestelijke gezondheidszorg (ggz) worden overwegend verbale en cognitieve behandelingen gegeven, zoals cognitieve gedragstherapie (CGT). Deze interventies zijn vaak effectief, maar sluiten regelmatig onvoldoende aan bij mensen met complex trauma.1 Zij hebben vaak moeite om emoties te voelen, te verwoorden, en om zich veilig te voelen in de therapie.2,3 Traumatisering beïnvloedt niet alleen het geheugen, maar ook het lichaam, vooral het autonome zenuwstelsel, dat automatisch functies zoals hartslag, ademhaling en stressreacties aanstuurt. Hierdoor kan het lichaam continu in een stress- of overlevingsstand blijven staan.3 Een behandeling die het lichaam actief betrekt kan dan helpend
