Jeugdtrauma, zoals gemeten door de gestandaardiseerde jeugdtraumavragenlijst – namelijk als emotioneel, fysiek of seksueel misbruik en verwaar- lozing voor het 18e levensjaar – is een sterke risicofactor voor een breed scala aan mentale en somatische aandoeningen op volwassen leeftijd.¹ Wereldwijd komt tussen de 6,6 en 47,2 procent van de kinderen in aanraking met misbruik of verwaarlozing. Door de hoge prevalentie en langdurige gevolgen vormt jeugdtrauma een grote uitdaging voor de volksgezondheid, met verhoogde risico’s op onder andere depressie, angststoornissen, hart- en vaatziekten en obesitas. Wat echter vaak onderbelicht blijft is hoe deze uiteenlopende klachten vaak voortkomen uit gedeelde onderliggende mechanismen. Om deze klachten beter te begrijpen en effectiever te behandelen, is een transdiagnostische benadering nodig die niet de diagnose, maar de onderliggende mechanismen centraal stelt. Daarnaast is een integratieve aanpak nodig, waarbij de invloed van jeugdtrauma op verschillende biologische en psychologische domeinen wordt samengebracht, aangezien deze mechanismen nauw met elkaar verbonden zijn. In dit integratief reviewartikel brengen we daarom bestaande kennis bij elkaar in een breed, transdiagnostisch raamwerk dat inzicht geeft in hoe jeugdtrauma leidt tot mentale en lichamelijke gezondheidsproblemen.